Naam: Joost Joustra
Functie: Projectleider Uitvoering Tunnelboren
Leeftijd: 41
Overleg van het boorteam. Rechts in het midden Joost Joustra. Foto's: Frank Lodder
Projectleider Joost Joustra over doorbraak boor Molly
10 augustus 2011Freddy Elink Schuurman, Dienst Noord/Zuidlijn
Maandag 8 augustus 13:00 uur. Joost Joustra, projectleider tunnelboren, kijkt naar de langzaam voortkruipende grafieken op zijn computerschermen. ‘Het lijkt erop dat Molly een klein gaatje heeft geboord in de wand van station Ceintuurbaan’, zegt hij. En voegt eraan toe: ‘Dat betekent dat het doorbreken van de wand begonnen is.’
Voor het interview zoeken we Joost op in zijn kantoor. Letterlijk naast de A10, in de middenberm, staat de bouwkeet voor de tunnelboorders. Van daaruit volgen Joost en zijn team het boorproces.
Hoe gaat het?
‘Molly is bij station Ceintuurbaan aangekomen. Maar nu begint het pas. Vergelijk het met een vliegtuig. De landing is ingezet. De startbaan is in zicht. Maar we zitten nog in de lucht. Pas als we geland zijn en stilstaan, kunnen we van een mijlpaal spreken. Molly is veilig aangekomen als we het deksel van het STS kunnen halen en haar graafwiel kunnen schoon spuiten.’
Wanneer is dat?
’Volgende week zouden we een heel eind moeten zijn.’
Hoe zien de komende dagen eruit?
Het maken van de aansluiting met het station bestaat uit drie fasen. Het doorboren van de wand, dat gebeurt op dit moment. Vervolgens maakt Molly nog vijf tunnelringen en kruipt ze in het STS. Tenslotte maken de boorders de afdichting tussen de tunnelbuis en het station.’
Wat is het spannendst in het proces?
‘Het lastigste is de waterdichte afsluiting van de tunnel met het station. Maar eigenlijk is de gehele procedure van doorboren, opvang in het STS en het afdichten nogal ingewikkeld. Het is de eerste keer dat we het doen. Bovendien is deze manier van doorbreken met een STS uniek. Ik ken geen ander project in de wereld waar dit op deze wijze gedaan is. De ontvangstprocedure is speciaal aangepast aan het ontwerp van de stations en de moeilijke bodemgesteldheid van Amsterdam.’
Behoorlijk wat verantwoordelijkheid. Kun je wel goed slapen?
’Ik slaap niet slecht, maar ik ben deze dagen wel in een verhoogde staat van paraatheid. Zolang er een boormachine boort, hebben we hier een 24 uurs focus. Je kunt elk moment gebeld worden. Daar moet je tegen kunnen. Ik heb er geen moeite mee, ik houd van de uitvoering. De praktijk is altijd uitdagend, dan gaat het er echt om.’
Je bent ingenieur. Houd je dan niet meer van de theorie?
‘Ik vergelijk dat wel eens met de autosport, een interesse van mij: aan de pitsmuur wordt elke seconde van de race gevolgd en de rijders begeleid. En het zijn zeer hooggekwalificeerde technici die daar staan.’
Hoe is het boren gegaan?
‘Het boren van de tunnelbuis tussen het Scheldeplein en station Ceintuurbaan is goed verlopen. Als ik eerlijk ben, zelfs wat beter dan verwacht. We houden rekening met enige zakkingen van de panden langs het boortracé, maar Molly is ruim binnen de door ons gehanteerde criteria gebleven.’
Panden verzakken dus wel?
‘Ja, zelfs bij een goed lopend boorproces heb je wel wat beïnvloeding. De huizen kunnen ook wel wat hebben, vooral als de zakkingen gelijkmatig zijn. Doordat we op grote diepte boren is dat ook het geval. Hierdoor is de invloed op de panden minimaal. Het gaat pas fout wanneer een huis aan één kant zakt, dan en ontstaat er schade.’
Is er eigenlijk een verschil tussen boorders en bouwers van het station?
‘In de basis zijn we allemaal technici die wat bouwen. Maar niks menselijks is ons vreemd. Wanneer we in elkaars domein komen, dan kan dat soms knap lastig zijn. Voor ons tunnelbouwers is een station eigenlijk een lastige onderbreking van het boorproces. Boren gedijt het beste bij meters maken. Onderbreken maakt het complex. Natuurlijk beseffen we dat we allemaal aan dezelfde metrolijn werken en dan kom je bij elkaar.’
Leuk dat boren, jammer van die stations…
‘Nou, ik heb groot respect voor de bouwers van de stations. Het is een enorme klus. Neem bijvoorbeeld de parkeergarage in station Rokin. Die is behoorlijk ingewikkeld en bovendien veel groter dan zo’n aansluiting die wij maken.’
Waar kijk je naar uit?
‘Het moment dat Molly in het station staat en het graafwiel zichtbaar is. Dan weten we dat alles is goed gegaan en hebben we weer een mijlpaal bereikt.’
Volgende week: Projectleider station Ceintuurbaan, Henk de Pater, aan het woord over de komst van Molly in ‘zijn’ station.
Dat dhr. Joustra naast dit werk ook gewoon nog de tijd neemt om vragen op deze website van antwoorden te voorzien, dat vind ik een echt compliment. Ben wel benieuwd of hij eerder bij andere boorprojecten betrokken is geweest en welke dat waren?
G. Vermij
Inderdaad geweldig dat in dit project zowel de mens als de techniek naar voren komt, het is interesant om te lezen over de mensen die meewerken aan dit project
Wie is precies de hierboven schrijvende G.Vermij?
Ik schrijf af en toe ook een opmerking of vraag bij deze webside,
echter dat hierboven geschrevene komt niet bij mij vandaan.
Ik wil graag met deze G.Vermij in verbinding komen.
Ger Vermij
ik had reeds mijn lofuiting op dit medium laten horen, echter nou lijkt het dat ik te vroeg ben geweest: Molly staat toch al hoog en breed in station Ceintuurbaan?
Mooi dat die parkeergarage onder het Rokin er komt en ik geloof ook dat het een hele moeilijke constructie zal zijn.
Maar het trekt natuurlijk wel veel meer automobiliteit aan en dat was niet de bedoeling van de NZlijn. Of halen we na de opening meer parkeerplaatsen van het maaiveld?
Dat zou fantastisch zijn.
Beste Vincent,
De gehele operatie van de doorbraak van Molly, de opvang in de STS en de waterdichte afsluiting van de tunnel met het station neemt ongeveer twee weken in beslag. De ontvangstprocedure is pas echt klaar als het STS losgekoppeld is van de muur. We verwachten dat dit medio volgende week gebeurt. Klik hier voor de update van vrijdag 12 augustus.
Goed weekend,
Freddy Elink Schuurman
Dienst Noord/Zuidlijn
Geachte G. Augustin,
De vraag of na de opening meer parkeerplaatsen boven de grond zullen verdwijnen heb ik voorgelegd aan het team van station Rokin. Zij komen hier volgende week op terug.
Goed weekend,
Freddy Elink Schuurman
Dienst Noord/Zuidlijn
@G. Vermij
Het grootste deel van ons team heeft op eerdere boortunnelprojecten gewerkt. Ik ben meteen na mijn studie werktuigbouwkunde in Delft in dit vakgebied terecht gekomen. Aanvankelijk onderzoek en werkvoorbereiding, later meer de uitvoering (wat ik het liefste doe). Mijn laatste uitvoeringsproject was de Hubertustunnel in Den Haag, ook een boortunnel in een stedelijke omgeving.
Gaan jullie over deze nieuwe techiek nog artikelen publiceren in tunnelvakbladen? Zo ja, in welke bladen?
Geachte G. Augustin,
Excuus voor de late reactie, maar eea uitgezocht. De parkeergarage vervangt parkeerplaatsen op maaiveld uit het verleden. Waar nu het station gebouwd wordt, was vroeger voor een deel parkeerplaats (vergunninghouders en betaald parkeren). In plaats daarvan komt er dus een parkeergarage met rond de 300 plekken en wordt de straat opnieuw ingericht. De parkeergarage is dus wel voor een flink deel compensatie voor opgeheven of nog op te heffen plaatsen (ivm herinrichtingsplannen in de omgeving), maar inderdaad, een verkeersaantrekkende werking kan niet helemaal worden ontkend.
Groet,
Boukje Witten (Dienst Noord/Zuidlijn)